மைதா-கோதுமை மாவு: புரியாத புதிர்!!

அன்புள்ள மக்கள்ஸ்,

இன்றைக்கு மைதாவைப் பத்தி ஒரு பதிவில் பார்த்தோம்.  [சுட்டி] நாமும் கிட்டத்தட்ட இதே விபரங்களோடு ஒரு பதிவும் போட்டிருக்கிறோம்.   நாட்டில சில நல்ல உள்ளங்கள் இருக்கு.  அதுங்க என்ன பண்ணும்னா அப்படியே "குறு....குறுன்னு ........" கம்பியூட்டரையே வச்ச கண்ணு வாங்காம பாத்துகிட்டு இருக்கும்.  எதாச்சும் உடல் நலனுக்கு கெடுதல்னு பதிவு வந்தா, அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல, நல்லதுதான், அமரிக்காவில் அப்படி, ஆப்பிரிக்காவில் இப்படின்னு போட்டு படிக்கிறவங்களை குழப்பிவிட்டு, சரி ஒண்ணுமில்லை போலிருக்குன்னு நினைக்கிற நிலைக்கு தள்ளி விட்டு விடுவார்கள்.  பதிவோட நோக்கத்தையும் கெடுத்த மாதிரி ஆச்சு, நாலு பேரு நாசமா போனாங்கலேன்னு மனசுக்குள்ள ஒரு குரூர சந்தோசம். அது போகட்டும், கழுதை.  நாம இப்ப விஷயத்துக்கு வருவோம்.  இன்னைக்கு நாம் படிச்சதில் மைதா தயாராவது எப்படி என விளக்கியுள்ளார்கள்.  அதை இங்கே தருகிறோம்.  அதுசரி, மேட்டர் என்னன்னு நீங்க கேட்பீங்க!!  [என்னது கேட்க மாட்டீங்களா?!  அதானாலென்ன, கேட்டீங்கன்னே வையுங்களேன்!!]  அதில்தான் நமக்கு தீராத சந்தேகம் ஒன்னு இருக்கு, கொஞ்சம் பொருங்க!!

 ------------------------------------------------------------------------------------
 மைதா தயாரிப்பு முறை:

முதலில் கோதுமையை நன்றாக தீட்டுகிறார்கள். கோதுமையில் இருந்து தவிடும் நுண்ணுயிரிகளும் தீட்டுதலின் மூலம் நீக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அதை மாவாக அரைக்கிறார்கள். அந்த மாவு நல்ல மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும். பின்னர் அந்த மாவில் பென்சாயில் பெராக்சைடு (BENZOYL PER OXIDE) எனும் வேதிப்பொருளை கலக்குகிறார்கள். இந்த வேதிப்பொருள் கோதுமை மாவில் உள்ள மஞ்சள் வண்ணத்தை நீக்கி தூய வெண்மையாக மாற்றுகிறது. 

         இந்த வேதிப்பொருள் ஒரு நச்சாகும். தலைமுடியை கறுப்பாக மாற்றும் சாயத்தில் சேர்க்கப்படும் வேதிப்பொருள் இது. இது மைதாவில் உள்ள மாவுப்பொருளுடன் இணைந்து உருவாக்கும் நச்சுப்பொருள் சர்க்கரை வியாதிக்கு காரணியாகிறது. மைதாவை மிருதுவாக மாற்றுவதற்கு அல்லோக்சான் எனும் வேதிப்பொருள் கலக்கப்படுகிறது. இது கலக்கப்பட்டவுடன் மைதா வெகுமிருதுவாக மாறுகிறது. 

               சர்க்கரை வியாதிக்கு மருந்து தயாரிக்கும் ஆலைகளில் உள்ள சோதனைச்சாலைகளில் தயாரிக்கப்படும் மருந்துகள் முதலில் வெள்ளெலி, சிறுபன்றி, குரங்கு ஆகிய விலங்கினங்களிடம் சோதித்துப் பார்க்கப்படுகின்றன. இந்த மிருகங்களுக்கு சர்க்கரை வியாதியை உண்டாக்க இந்த அல்லோக்சான் ஊசி மூலம் செலுத்தப்படுகிறது. இந்த அல்லோக்சான் சேர்க்கப்படும் மைதாவை உண்பவர்களுக்கு சர்க்கரை நோய் உருவாகத்தானே செய்யும். 

              இவை தவிர மைதாவில் செயற்கை வண்ணங்கள், தாது எண்ணெய்கள், சுவையூட்டிகள், பதனப்பொருட்கள், வெள்ளை சீனி, சாக்கரின், அஜினோமோட்டோ ஆகிய பொருட்களும் சேர்க்கப்படுகின்றன. இவை மைதாவை மேலும் அபாயகரமானதாக மாற்றுகின்றன. இவை தவிர குளோரின் டை-ஆக்சைடு, பொட்டாசியம் புரோமைட், அம்மோனியம் கார்பனேட், சுண்ணாம்பு, சார்பிடன் மோனோ சாச்சுரேட் போன்றவைகளும் கலக்கப்படுகின்றன. கோதுமை தீட்டப்படும் போதே 76 விழுக்காடு வைட்டமின்களும், தாது பொருட்களும் அகற்றப்படுகின்றன. அத்துடன் 97விழுக்காடு நார்ச்சத்தும் களையப்படுகிறது. களையப்பட்ட சத்துகளை மீண்டும் சேர்க்க செயற்கையாக உருவாக்கப்படும் வைட்டமின்களும், தாதுப்பொருட்களும் கூட்டப்படுகின்றன. ஆனால் இவை இயற்கையாக கிடைப்பவற்றுக்கு இணையானவை அல்ல. 

----------------------------------------------------------------------------------------

சரி இப்போ நம்ம சந்தேகத்துக்கு வருவோம்.  [இதை தீர்த்துட்டா ஆயிரம் பொற்காசு தருவியான்னு கேட்டுடாதீங்க, ஆயிரம் பைசா வேணா தாரேன்!!].  மேலே உள்ள வரிகளில் இருந்து சில [விஜயகாந்த் மாதிரி] சில புள்ளி விவரம்!!

முதலில் கோதுமை அரைக்கப் படுகிறது- அரைக்க செலவு ஆகும்.

அதுக்கப்புறம் அதில்  பென்சாயில் பெராக்சைடு கலக்கிறாங்க என்றால், அந்த கெமிக்கலை எவன் சும்மா தருவான், அதுக்கும் பணம் செலவாகும்.

மைதாவை மிருதுவாக மாற்றுவதற்கு அல்லோக்சான் எனும் வேதிப்பொருள் கலக்கப்படுகிறது.-  ஹி ....... ஹி ....... ஹி .......  உங்களுக்கே புரிஞ்சிருக்கும், அல்லோக்சான் நம்ம மாமனோ மச்சானோ ஃபேக்டரியில் தயார் பண்ணமாட்டன், அதை வாங்கித்தான் பயன்படுத்தணும். அதுக்கும் காசு செலவாகும்.

அது மட்டுமா,

செயற்கை வண்ணங்கள், 

தாது எண்ணெய்கள், 

சுவையூட்டிகள், 

 பதனப்பொருட்கள், 

வெள்ளை சீனி, 

சாக்கரின், 

அஜினோமோட்டோ 

என மேலும் அரை டஜன் அயிட்டங்கள் சேர்க்கிறாங்கலாம்.  எம்புட்டு செலவாகுமோ!!

இத்தனையும் படித்த பின்னர் மனதில் ஒரே ஒரு கேள்வி மட்டும் எழுந்தது.  கீழே உள்ள படத்தை பாருங்க.

 

அப்படியே அரைச்சு விற்கப்படும் கோதுமை கிலோ 47 ரூபாய்,  ஆனால் அத்தனை கெமிக்கல்கள் [அது நல்லதோ கேட்டதோ] சேர்த்து, அரைத்தல் பிரித்தல் என என்னென்னமோ பிராசஸ் பண்ணி வரும் மைதா அதை விட விலை குறைவாய் கிலோ ரூ.36 -க்கே கிடைப்பதெப்படி?  விளங்கலையே?

 

வெள்ளைச் சர்க்கரை: அனைத்து உடல் சீர்கேடுகளுக்கும் மூல காரணம்.

 Facebook -ல் படித்தது.

உங்கள் சட்டைக் காலரில் உள்ள அழுக்கு எந்த சோப்பைக் கொண்டு தேய்த்தாலும் போக மறுக்கிறதா? கவலைப்படாமல் கொஞ்சம் சீனியை எடுத்து தேய்த்துப் பாருங்கள். நிச்சயமாகப் போகும். ஆக, சட்டை அழுக்கைப் போக்கும் ஒரு வேதிப் பொருளைத் தான் நாம் அள்ளி அள்ளித் தின்று கொண்டிருக்கிறோம். இந்த சீனியைச் சாப்பிட்டால் நம் குடல் என்ன பாடுபடும்?

இனிப்யை விரும்பி சாப்பிடாதவர்கள் யார் தான் இருக்க முடியும்? காலையில் எழுந்தவுடன் குடிக்கும் காப்பியிருந்து இரவு படுக்கச் செல்லும் முன் குடிக்கும் பால் வரை சீனி ஒரு ஊடுபொருளாக நமக்குள் செல்கிறது. பதார்த்தத்தில்தான் என்றில்லை; சீனியை அப்படியே அள்ளியும் சாப்பிடுகிறோம்.

இந்த வெள்ளை சீனியை எப்படித் தயார் செய்கிறார்கள் என்கிற விபரத்தை நீங்கள் தெரிந்து கொண்டீர்களானால் இனி அதைத் தொடக்கூட மாட்டீர்கள்.

குறிப்பாக, வெள்ளைச் சீனியைத் தயார் செய்ய என்னென்ன ரசயான‌ப் பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்று பாப்போம்.

1. கரும்பிலிருந்து சாறு பிழியப்படும் நிலையில் பிளிச்சிங் பவுடர் அல்லது குளோரின் எனப்படும் கெமிக்கலை புளுயுடு பாக்டீரியா கண்ட்ரோலாக பயன்படுத்துகிறார்கள்.

2. பிழிந்த சாறு 60 சென்டிகிரேட் முதல் 70 சென்டிகிரெட் பாஸ்போரிக் ஆசிட் லிட்டருக்கு 200 மில்லி வீதம் கலந்து சூடுபடுத்தப்படுகிறது. இந்த இடத்தில் இந்த ஆசிட் அழுக்கு நீக்கியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

3. இதன் பிறகு சுண்ணாம்பை 0.2 சதவிகிதம் என்கிற அளவில் சேர்த்து சல்பர்-டை-ஆக்சைடு வாயு செலுத்துகிறார்கள்.

4. 102 சென்டிகிரேட் கொதிகலனில் சூடுபடுத்தி நல்ல விட்டமின்களை இழந்து, செயற்கை சுண்ணாம்பு சத்து அளவுக்கு அதிகமாக சேர்ந்துவிடுகிறது.

5. அடுத்து, பாலி எலக்ட்ரோலைட்டை சேர்த்து தெளிகலனில் மண், சக்கை போன்ற பொருள்களாகப் பிரித்து எடுக்கப்பட்டு தெளிந்த சாறு கிடைக்கிறது.

6. சுடுகலனில் காஸ்டிக் சோடா, வாஷிங் சோடா சேர்த்து அடர்த்தி மிகுந்த ஜுஸ் தயாரிக்கப்படுகிறது.

7. மறுபடியும் சல்பர் டை ஆக்சைடும் சோடியம் ஹைட்ரோ சல்பேட்டும் சேர்க்க படிகநிலைக்கு சீனியாக வருகிறது. சல்பர் டை ஆக்சைடு நஞ்சு சீனியில் கலந்துவிடுகிறது.

8. இப்படித் தயாரான சீனியில் எஞ்சி நிற்பது வெறும் கார்பன் என்னும் கரியே.

தயாரான நாளிலிருந்து ஆறு மாத காலத்துக்கும் அதிகமான சீனிகளை சாப்பிடக்கூடாது. காரணம், அதில் உள்ள சல்பர்டை ஆக்சைடு என்னும் ரசாயனம் மஞ்சள் நிறமாக மாறி வீரியுமுள்ள நஞ்சாக மாறிவிடுகிறது.

குடலில் மட்டுமல்ல, பல் வலி, பல் சொத்தை, குடல்புண், சளித்தொல்லை, உடல்பருமன், இதய நோய் மற்றும் சீனி வியாதி, இரத்த அழுத்தம் போன்ற பெரிய வியாதிகள் அனைத்துக்கும் இதுதான் பிரதான காரணியாக அமைகின்றது.

ஆலைகளில் தயாரான வெள்ளை சீனி சாப்பிடுவதை நிறுத்திவிட்டு, வெல்லம், பனங்கட்டி, நாட்டுச் சர்க்கரைகளை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடலாம். இதனால் உங்களுக்கு ரத்த அழுத்தமோ, இதய நோயோ, சர்க்கரை வியாதியோ வராது.

இதையும் வாசிக்கலாமே!!

கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டிய வெள்ளை நிற உணவுகள்.
பெருங்காயம் என்ற மிகப்பெரிய மோசடி ..


இப்பக்கத்தின் கீழே:  Photoon-பொருள் ஒன்று, அதன் தோற்றம் பார்ப்பவர் கோணத்தை பொறுத்து மாறும்.

மிகவும் சுவையான பக்கோடா: எளிய முறையில்.

சமையல் என்பது ஒரு கலை, எல்லோருக்கும் சுவையாக சமைக்க வரும் என்று சொல்ல முடியாது.  சிலரது கைப்பக்குவம் அவங்க எது செய்தாலும் சுவையாக வந்துவிடும், சிலர் என்ன செய்தாலும் அவ்வளவாக சுவையாக  வராது.  இந்த மாதிரி அல்லாது யார் செய்தாலும் சுவையாக இருக்கும் என்னும் ஒரு செய்முறையைத்தான் இன்றைக்குப் பார்க்கப் போகிறோம்.  இந்த செய்முறையை சரியாகப் பின்பற்றினாலே போதும், சுவைக்கு கியாரண்டி!!  நாம் இன்றைக்கு செய்ய இருப்பது எங்கும் பிரபலமான பக்கோடா.

தேவையான பொருட்கள்:

[நான் இங்கே 1 கிலோ கடலை மாவுக்கு குறிப்பு கொடுக்கிறேன், நீங்கள் உங்கள் தேவைக்கு செய்து கொள்ளலாம், எல்லா பொருட்களையும் அதே அளவுக்கு கூட்டியோ, குறைத்து கொண்டோ செய்யலாம்].

கடலை மாவு 1 கிலோ.
வெங்காயம் 1/2 கிலோ. 
பச்சை மிளகாய் 200 கிராம்.
பூண்டுப் பற்கள் 25
சீரகம் ஒரு சாம்பார் கரண்டி அளவு.
கறிவேப்பிலை இரண்டு கைப்பிடி.
கடலை எண்ணெய் 1 லிட்டர்.

கடலை மாவை சல்லைடையில் சலித்து சுத்தப் படுத்தி ஒரு பேசன் வடிவப் பாத்திரத்தில் கொட்டிக் கொள்ளவும்.

வெங்காயத்தை வழக்கமான முறையில் துண்டு துண்டுகளாக வெட்டிக் கொள்ளவும், சிலர் நீளவாக்கில் வெட்டுவார்கள், அதைத் தவிர்க்கவும்.

பச்சை மிளகாயை இந்த மாதிரியே வெட்டிக் கொள்ளவும்.

சீரகத்தை அம்மியில் வைத்து நுணுக்கி எடுத்துக் கொள்ளவும், மிக்சியில் என்றால் கவனமாக இதே மாதிரி அரைத்து எடுக்கவும், கொஞ்சம் விட்டாலும் தவிடு போல ஆகிவிடும், அது சரிப்படாது.

பூண்டின் சருகுகள், வேண்டாத நடுத் தண்டு, வேர் மட்டும் நீக்கி தோலுடன் பற்களை எடுத்து நசுக்கிக் கொள்ளவும்.

முன்னர் சலித்து வைத்திருந்த கடலை மாவை எடுத்து நறுக்கிய வெங்காயத்தை அதன் மேல் பரப்பவும்.

அதற்க்கு மேலாக பச்சை மிளகாயை பரப்பவும். [நான் பதிவுக்காக செய்ததாலும், குழந்தைகள் காரம் உண்ணுவதில்லை என்பதாலும் பச்சை மிளகாயைக் குறைத்து விட்டேன், நீங்கள் உங்கள் சுவைக்கேற்ப முன்னர் சொன்ன அளவில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்!!

பச்சை மிளகாய் மேல் நசுக்கிய பூண்டை  பரப்பி,  பூண்டின் மீது அரைத்த சீரகத்தையும் தூவவும்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேல், சுத்தம் செய்த கறிவேப்பிலையை பரப்பவும்.     

எல்லாம் ஆயிற்று உப்பு பற்றி நாம் எதுவுமே சொல்ல வில்லையே!!  உப்பை நேராக நீங்கள் சேர்க்கப் போவதில்லை, உப்புக் கரைசாலாகத்தான் சேர்க்கப் போகிறீர்கள்!! இது தயாரிக்கும் முறை மிகவும் முக்கியம்.  நீங்கள் எவ்வளவு செய்தாலும் இக்கரைசலின் அளவு இது மாறப் போவதில்லை.  மேலும், இதில் பெரும் பகுதியை நீங்கள் பயன்படுத்தப் போவதும் இல்லை!!

ஒரு பாத்திரத்தில் 750 மிலி நீர் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், அதில் ஒரு பெரிய கைப்பிடி  அளவுக்கு கல் உப்பை போடுங்கள்.  [50 மிலி கப் இருந்தால் ஒரு கப் உப்பு போடலாம், பாக்கெட்டுகளில் வரும் சுத்தீகரிக்கப் பட்ட உப்புகளை இதற்க்கு பயன்படுத்த வேண்டாம், ஏனெனில் அளவு தெரியாது!! ].  பின்னர் அதில் ஒரு டீஸ்பூன் அளவுக்கு சமையல் சோடாவையும் போடுங்கள்.  இரண்டையும் நன்கு கரையும் படி கலக்கி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.


தற்போது கடலை எண்ணெயை ஒரு கடாயில் ஊற்றி சூடு படுத்தவும், எண்ணெய் நன்கு சூடேறி கொதிக்கும் நிலை வந்த பின்னர்  ஒரு கரண்டியை எடுத்துக் கொண்டு சூடான எண்ணெயை முகர்ந்து மேலே உள்ள பிரமிடில் உச்சியிலும்  அதைச் சுற்றியும் கறிவேப்பில்லை, அதன் கீழேயுள்ள சீரகம், பூண்டின் மீது படும் வண்ணம்  ஊற்றவும், அவை பொரிந்து வாசனை வரும்!! மீண்டும் இன்னொரு கரண்டி எண்ணையை அதே மாதிரி ஊற்றவும். [அரை கிலோவுக்கு ஒரு கரண்டி எண்ணெயே போதும்!!].    ஊற்றிய பின்னர் அடுப்பின் தீயை பக்கோடா செய்யும் அளவுக்கு குறைத்துக் கொள்ளலாம்.

எண்ணெய் ஊற்றிய பின்னர் எல்லா பொருட்களையும் சீராகக் கலந்து வைத்துக் கொள்ளவும்.

மேற்கண்ட கலவையில் நீங்கள் ஒவ்வொரு முறையும் எண்ணெயில் எவ்வளவு போடப் போகிறீர்களோ அந்த அளவு மட்டும் கலவையை ஒரு ஓரத்தில் ஒதுக்கி எடுத்துக் வைத்துக் கொண்டு, உப்பு நீர் பாத்திரத்தில் இருந்தது நீரை கையால்  கொஞ்சமாக எடுத்து இந்த மாவில் மட்டும் தெளித்து விரல்களால் பக்குவமாக கிளறி எண்ணெய்யில் போடும் பதத்திற்கு கொண்டு வர வேண்டும்.  தண்ணீரை தெளித்தாலே போதும், ஒரு போதும் ஊற்றி விட வேண்டாம்.  நீர் குறைந்த பட்சமே இருக்க வேண்டும், ஆனாலும் கடலை மாவும் ஈரமாகியிருக்க வேண்டும், எண்ணெயில் தூவும் போது எளிதாக விழும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும், அவ்வளவு நீரை தெளித்தாலே போதும், அதற்கும் மேல் வேண்டாம்.  மாவு மிகவும் கெட்டியாகவே இருக்கட்டும். அதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அள்ளி காய்ந்து கொண்டிருக்கும் எண்ணையில் தூவி வேகவைத்து பொரித்தெடுக்கவும்.   பொரித்த பின்னர் பக்கோடா கிட்டத் தட்ட கடலை மாவு நிறத்தில் தான் இருக்கும், கடையில் உள்ளது மாதிரி பழுப்பாக ஆகாது.

இந்த முறையில் செய்யும் பக்கோடா மிகவும் சுவையாக இருக்கும், சுவைப்பவர்கள் அனைவரும் உங்களை பாராட்டத் தயங்க மாட்டார்கள்!!  செய்து பார்த்துவிட்டு எப்படி இருந்தது என்று எழுதுங்கள், மிக்க நன்றி!!