"ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காண்கிறோம்"- இது தமிழகத்தின் சில அறிவாளி கட்சிகளின் பஞ்ச் டயலாக் என்பது பலருக்கும் தெரிந்ததே. அவன் முன்னேற்றத்துக்கு இவர்கள் ஏதாவது செய்திருப்பார்களா என்று பார்த்தால் ஒன்றும் இருக்காது. மக்களை தெனாலி இராமன் குதிரை மாதிரியே வைத்திருப்பது தான் இவர்களது இராஜ தந்திரமே!! ஏனெனில் அவர்கள் சிந்திக்க ஆரம்பித்தாலோ பொருளாதார தன்னிறைவு பெற்றாலோ இவர்களால் அரசியல் நடத்த முடியாது.
ஒரு உதாரணத்துக்கு காக்கா கூட்டத்தைப் பார்த்தோம்னா அது எல்லாத்துக்கும் உணவு, இருப்பிடம், துணை, வாரிசுகள் என அனைத்தும் கிடைக்கும். நாலு பணக்கார காக்கா, பத்து ஏழை கக்கா, ரெண்டு பட்டினி கிடக்கும் கக்கா, துணை இல்லாமல் தவிக்கும் காக்கா அதற்குக் காரணம் வசதியின்மை என்றெல்லாம் பார்க்கவே முடியாது. இத்தனைக்கும் காக்காவுக்கு ஐந்தறிவுதான். ஆனால் மனிதன் சிந்திக்கத் தெரிந்தவன், ஆறறிவு படைத்தவன், பகுத்தறிவு படைத்தவன் அது.... இது......... என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொள்கிறான். இத்தனை அறிவு இருப்பவன் கஷ்டப் படாமல் சவுகரியாமாக அல்லவா இருக்க வேண்டும்? ஆனாலும் பிழைப்புக்காக இவன் படும் பாடு காக்கையை விட மோசமாக இருக்கிறதே? காரணம் என்ன?
அறிவு இருந்தால் மட்டும் போதாது, அதை சரியாகப் பயன்படுத்தவும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். மனிதன் அதைச் செய்தானா?
இன்றைக்கு உலகப் பொருளாதாரம் குறித்து ஒரு காணொளியைப் பார்த்தேன். அதில் சில பாயிண்டுகள் நம்மை கிறுகிறுக்க வைத்து விட்டன. இதோ அவை உங்கள் பார்வைக்கும், சிந்தனைக்கும் வைக்கிறேன்.
உலகில் கிடைக்கும் பணம் தோராயமாக 223 ட்ரில்லியன் டாலர்கள். [ட்ரில்லியன்அப்படின்னா என்ன? அப்படின்னெல்லாம் கேள்வி கேட்டு நம்மளை ஆந்தை மாதிரி முழிக்க விடப் படாது, அது எதுவோ இருந்துட்டு போகட்டும், இப்போ அது முக்கியமில்லை!!]
மொத்த உலகச் சொத்தில் 43% பணம், மக்கள் தொகையில் வெறும் 1% மட்டுமேயுள்ள பண முதலைகள் கைவசத்தில் உள்ளதாம்.
பாதிப் பணம் [50%] எனக் கணக்கிட்டால் அது 2% பேரிடமும், அப்படியே அதிகரித்து 94% பணம் யாரிடம் என்று கணக்கிட்டால் அது 20% பேரிடம் உள்ளதாம்.
அப்படின்னா, உலக மக்கள் தொகையில் 80% பேரிடம் உள்ள பணம் 6% மட்டுமே.
இதில் இன்னொரு கணக்கு: உலகின் கடைசி முன்னூறு கோடி எழைகளிடமுள்ள மொத்த பணத்திற்குச் சமமான பணத்தை டாப் முன்னூறு பணக்காரர்கள் வைத்திருக்கிறார்களாம்!!
அதுசரி, நாம சொத்து சேர்த்திட்டோம், கஷ்டப்படுற ஏழைகளைப் பார்த்து சும்மா இருக்கலாமா? மனுஷன்னா அடுத்தவங்களுக்கு உதவனும்யா. இப்படி யோசித்த பணக்கார நாடுகள் ஏழை நாடுகளுக்கு ஒவ்வொரு வருடமும் 130 பில்லியன் அமரிக்க டாலர்களை நிதியுதவியாக வழங்கி வருகின்றன.
[1 பில்லியன் அமரிக்க டாலர் இன்றைய மதிப்பில் 6000 கோடி ரூபாய்.
1000 பில்லியன் =1 டிரில்லியன்].
அப்படிப் பார்த்தால் 130 பில்லியன் அமரிக்க டாலர் [ஏழு லட்சத்து எண்பதாயிரம் கோடி ரூபாய்!!] இது நல்ல தொகைதான் அல்லவா? ஆனாலும் ஏழை நாடுகளுக்கும் பணக்கார நாடுகளுக்குமான மேற்சொன்ன பாகுபாடு விகிதம் என்னவோ அதிரிக்கிறதே தவிர இறங்கி சமமாவதாகத் தெரியவே இல்லை!! என்னதான் நடக்கிறது?
நம்மூரில், ஒருபுறம் இலவசம் குடுத்து இன்னொரு பக்கம் அதற்கும் பல மடங்கு மேலாக சாராய கடைகள் மூலம் திரும்பப் பிடுங்கிக் கொள்வதைப் போல, ஒரு பக்கம் நிதியுதவின்னு குடுத்தாலும் குடுத்த காசுக்கு வட்டி அது இதுன்னு வெவ்வேறு வழிகளில் ஏழை நாடுகளிடம் இருந்து பணக்கார நாடுகள் பலமடங்கு அதிகமாக கறந்து விடுகின்றன.
கொடுத்தது 130 பில்லியன், திரும்பப் பிடுங்குவது 2 டிரில்லியன் [2000 பில்லியன்!!].
உலக வரலாற்றின் கடந்த சில நூற்றாண்டுகள் வரையிலும் கூட ஏழை- பணக்கார நாடுகளுக்கிடையேயான ஏற்றத் தாழ்வு அவ்வளவு அதிகமாக இருந்ததில்லை.
200 வருடங்களுக்கு முன்னர்,
பணக்கார நாடுகள் சொத்து = ஏழை நாடுகள் போல மூன்று மடங்கு மட்டுமே.
1960 வாக்கில் இது 35 மடங்காக ஆகியிருக்கிறது, ஆனால் இன்றைக்கு அது 80 மடங்காகிவிட்டது.
இந்த காலகட்டத்தை அப்படியே அறிவியல் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியுடன் தொடர்பு படுத்திப் பாருங்க. அது வளர வளர பணக்கார நாடுகள் ஏழை நாடுகளைப் போல பல மடங்கு பெருப்பதும் வளர்ந்து கொண்டே வந்திருக்கிறது. இந்த மாதிரி இயலாதவனை கட்டி வச்சு பிடுங்குவது அறிவியல் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியே காரணம் என்பது எனது கருத்து.
.jpg)
